από μία ανάρτησή μου σε άλλο μπλογκ... ιδού που φθάσαμε...
από Ελληνικά στα Αγγλικά και τέλος... στην πηγή: Τα Ρωσσικά...
Δεν το πιστεύω!!! Κι όμως...
η μουσική ταξειδεύει...
Τραγούδι: « Χαμένα όνειρα » στίχοι: Θανάσης Τσόγκας - μουσική: Eugene Raskin
Χαμένα όνειρα
Με έφεραν προχθές τα βήματά μου
σ’ ένα ταβερνάκι γραφικό
κι είδα να ξυπνούν τα όνειρά μου
που ήτανε χαμένα από καιρό.
Χαμένα όνειρα χαμένα νειάτα μου
που δε γυρνάτε πίσω πια ξανά,
καημένα μάτια μου πόσα δεν είδατε
στο χθες που πέρασε και δε γυρνά.
Λάϊ, λάϊ, λάϊ…
Κάθησα στο ίδιο ταβερνάκι
κι ήπια όπως πίναμε μαζί,
άδειασα το πρώτο ποτηράκι
και δάκρυσα για κάτι που δεν ζει.
Χαμένα όνειρα... και δε γυρνά.
Λάϊ, λάϊ, λάϊ…
Έζησα ξανά αυτά τα χρόνια
με τα όνειρά μας τα τρελά
τότε που κι οι δυο σαν χελιδόνια
εδίναμε στους πόθους μας φτερά.
Χαμένα όνειρα... και δε γυρνά.
Λάϊ, λάϊ, λάϊ…
Φέρνουνε τα χρόνια τις ρυτίδες
και τα νιάτα κάποτε περνούν
όμως στην καρδιά μας οι ελπίδες
δεν σβήνουν, πάντοτε θα ζουν.
Χαμένα όνειρα... και δε γυρνά.
.jpg)
Eugene Raskin
Nα ακούσουμε το τραγούδι στα Αγγλικά:
NEW 📀Those Were The Days - Mary Hopkin {Stereo} 1968
στίχοι: Gene Raskin βασισμένο στο Ρωσσικό τραγούδι: "Dorogoi Dlinnoyu" του Boris Fomin.
"Those Were The Days"
Once upon a time there was a tavern
Where we used to raise a glass or two
Remember how we laughed away the hours
Dreamed of all the great things we would do?
Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we choose
We'd fight and never lose
For we were young and sure to have our way
La la la la...
Then the busy years went rushing by us
We lost our starry notions on the way
If by chance I'd see you in the tavern
We'd smile at one another and we'd say
Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days
La la la la...
Μετάφραση από γκουγκλ:
Αυτές ήταν οι μέρες, φίλε μου
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ταβέρνα
Όπου συνηθίζαμε να υψώνουμε ένα ή δύο ποτήρια
Θυμάσαι πώς γελούσαμε τις ώρες
(που) Ονειρευόμασταν όλα τα σπουδαία πράγματα που θα κάναμε;
Αυτές ήταν οι μέρες, φίλε μου
Νομίζαμε ότι δεν θα τελείωναν ποτέ
Θα τραγουδούσαμε και θα χορεύαμε για πάντα και μια μέρα
Θα ζούσαμε την ζωή που επιλέγαμε
Θα πολεμούσαμε και δεν θα χάναμε ποτέ
Γιατί ήμασταν νέοι και σίγουροι ότι θα είχαμε τον δρόμο μας
Λα λα λα λα...
Μετά τα πολυάσχολα χρόνια πέρασαν βιαστικά από μπροστά μας
Χάσαμε τις αστρικές μας αντιλήψεις καθ' οδόν
Αν τυχαία σε έβλεπα στην ταβέρνα
Θα χαμογελούσαμε ο ένας στον άλλον και θα λέγαμε
Αυτές ήταν οι μέρες, φίλε μου
Νομίζαμε ότι δεν θα τελείωναν ποτέ
Θα τραγουδούσαμε και θα χορεύαμε για πάντα και μια μέρα
Θα ζούσαμε τη ζωή που επιλέξαμε
Θα πολεμούσαμε και δεν θα χάναμε ποτέ
Αυτές ήταν οι μέρες, ω ναι, αυτές ήταν οι μέρες
Λα λα λα λα...
.jpg)
Boris Fomin
και το Ρώσσικο:
μετάφραση στα Αγγλικά με μετάφραση γκουγκλ:
We were riding a troika with small bells*, And in the distance lights flickered. If I were now following you, The soul would get rid of sorrow!**
Καβαλούσαμε μια τρόικα με μικρά κουδουνάκια*,
Και στο βάθος φώτα τρεμόπαιζαν.
Αν σε ακολουθούσα τώρα,
Η ψυχή θα ξεφορτωνόταν τη λύπη!**
By the long road, in moonlight, And with that song, that flies far away, resounding, And with the old one, and with the seven-string guitar, That so tormented me at night!
Στον μακρύ δρόμο, στο φως του φεγγαριού,
Και με εκείνο το τραγούδι, που πετάει μακριά, ηχηρό,
Και με το παλιό, και με την επτάχορδη κιθάρα,
Που τόσο με βασάνιζε τη νύχτα! Yes, in the end, we sing for nothing. In vain night after night we burned. If we're done with the old one, So those nights are over!
Ναι, στο τέλος, τραγουδάμε για το τίποτα.
Μάταια νύχτα με τη νύχτα καιγόμασταν.
Αν τελειώσουμε με το παλιό,
Άρα αυτές οι νύχτες τελείωσαν! Away from the homeland, through new paths, We are doomed by fate to go! We were riding a troika with small bells, And now it takes place in the past.
Μακριά από την πατρίδα, μέσα από νέα μονοπάτια,
Είμαστε καταδικασμένοι από τη μοίρα να πάμε!
Καβαλούσαμε μια τρόικα με μικρά κουδουνάκια,
Και τώρα λαμβάνει χώρα στο παρελθόν.
εντάξει...
και πάμε για άλλα ταξείδια...
Lamprini T.
