μιας που θα βρεθούμε (από κοντά) στην Αθήνα... να γνωριστούμε... λίγο καλύτερα... Ιδού το βιογραφικό μου...
Βιογραφικό Λαμπρινής Τζούρκα (Φθάσαμε ως εδώ να γράφουμε και βιογραφικό... )
Μάλιστα...
Λοιπόν...
Λαμπρινή Τζούρκα... Γεννήθηκα στον Πειραιά, κι έκτοτε κατοικώ στο Πέραμα (προάστιό του) εκτός από κάποια μικρά διαλείμματα.
Είμαι μουσικός (Εκπαιδευτικός Μουσικής) στο επάγγελμα (καθηγήτρια μουσικής σε Δημοτικά Σχολεία στο Πέραμα ) και... μού αρέσει η μουσική (βεβαίως), ο αθλητισμός (υπήρξα παίχτρια του βόλλεϋ και του πινγκ - πονγκ στον Γυμναστικό Σύλλογο Περάματος). Γνωρίζω Αγγλικά (επίπεδο Proficiency- C2), Γαλλικά (επίπεδο C1) και Ισπανικά (επίπεδο Β1). Είμαι πτυχιούχος του ΕΚΠΑ (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών) στο ΤΜΣ (Τμήμα Μουσικών Σπουδών) στο οποίο εισήχθη με Πανελλήνιες εξετάσεις το 2013.
Η συγγραφή δεν ήτανε στα χόμπυ μου. Άρχισα να γράφω στο ημερολόγιό μου, όταν ήμουνα μικρή, επειδή έπεσε στα χέρια μου ένα ημερολόγιο, κι όχι για να εκδώσω την αυτοβιογραφία μου. Όταν το ημερολόγιο αυτό καταστράφηκε, σταμάτησα να γράφω.
Ποίηση δεν έγραφα τότε, παρά μόνον καναδυό ποιήματα, τα οποία βγήκαν από μια μικρή ανάγκη μου. (Δεν υπάρχουν πουθενά... έχουνε χαθεί... )...
Όλα αυτά άλλαξαν με το ίντερνετ, όπως κι η ζωή μου άλλαξε. Όταν χρειάστηκε να κάνω το πρώτο μου ιστολόγιο (blog), κάπου το 2009, όλα ήτανε για μένα καινούργια (η τεχνολογία, το ίντερνετ, οι πληροφορίες... ) Η εικόνα ήτανε σημαντικό έναυσμα για μένα, για να με κατακτήσει αυτή η τεχνολογία. Τώρα είμαι σε σημείο να έχω πάνω από 50 blog, στα οποία γράφω αυτά που με ενδιαφέρουν.
Έτσι ξεκίνησε κι η λογοτεχνική μου ανησυχία. Με ένα μπλογκ. Ήταν το "λίγες γραμμές έτσι... χωρίς πρόγραμμα... "
Εδώ έγραφα, έγραφα... έγραφα διάφορα πράγματα που με ενδιαφέρανε, με κάποια εικόνα, πάντα, να τα συνοδεύει. Από αυτό το blog προήλθε το πρώτο μου βιβλίο, το "λίγες γραμμές... έτσι... " που δημιουργήθηκε και εκδώθηκε το 2017.
Η ιδέα, γι' αυτήν την έκδοση, (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ, οι εκδόσεις μου) ήτανε της μητέρας μου, η οποία μού είπε... "Γιατί όχι κι εσύ; Γιατί να μην εκδώσεις αυτά που γράφεις!" Επίσης, ένα άλλο κριτήριο ήτανε ότι όλα όσα είχα γράψει ήθελα να μείνουνε... (όχι στην αιωνιότητα)... αλλά στα ανήψια μου... Τέλος, μία τρίτη αιτία ήτανε οι φίλοι μου, οι γνωστοί μου και γενικώς κάποιοι που ίσως να ενδιαφερόντουσαν γι΄ όλα αυτά, και θα ήτανε πραγματικά ωραίο να τα μοιραζόμουνα μαζύ τους. Με λίγα λόγια, έγινα συγγραφέας και ποιήτρια (όπως λένε κάποιοι, που χαρακτηρίζουν ποίηση αυτά που είναι γραμμένα στο "λίγες γραμμές... έτσι... ").
Φέτος, (το 2019) ήρθε η ώρα για το δεύτερο μα και το τρίτο βιβλίο μου. Η ύλη προήλθε από ένα άλλο μου blog, το "Ποίηση... του λεπτού..." Οι λόγοι εκδόσεως ήτανε οι ίδιοι, αλλά στην αρχή υπήρξε κάποια δειλία εκ μέρους μου: "Θα ήτανε καλό να συνεχίσω;" Αυτό αναρωτήθηκα κι όταν πέρασε το στάδιο της επιφύλαξης ήρθαν και τα καινούργια πόνηματά μου. Από τις εκδόσεις μου, λοιπόν, (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ), βγήκε το "Ποίηση του λεπτού... "
και το "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..." με ζωγραφιές.
Στο πρώτο, στο "Ποίηση του λεπτού... " έχω βάλει ποιήματα, συνοδευόμενα από μία εικόνα πάντα, και στο δεύτερο, στο "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..." έχω κάνει το ίδιο, μόνον που πρόσθεσα μία ασπρόμαυρη ζωγραφιά για να χρωματίσουν τα παιδιά, αφού διαβάσουν, και εμπνευστούν απ' το ποίημά μου ή ακόμα... και πριν μάθουν να το διαβάζουν... (γιατί όχι... )...
Ελπίζω σε αυτά τα δυο βιβλία... και ελπίζω και για κάποιο τέταρτο βιβλίο μου, (πάλι με ύλη από κάποιο ιστολόγιό μου) αλλά είναι λίγο νωρίς ακόμα. Όταν θα είμαι έτοιμη θα σάς το γνωρίσω.
Μετά τιμής,
Λαμπρινή Τζούρκα
Υ.Γ. Μετά από τόσα έτη... το 2022 εξέδωσα και το 4ο βιβλίο μου... "Οι ιστορίες τους...".
Εμπνευσμένο από ιστορίες που άκουσα, κι έζησα, και μού έκαναν εντύπωση... Αυτού του βιβλίου η παρουσίαση στην Αθήνα (15.4.24) έγινε αφορμή να ξαναδώσω την βιογραφία μου... στο κοινό μου... στους φίλους μου... και εδώ στο φέις...
παρουσίαση του βιβλίου μου "Οι ιστορίες τους...", εκδόσεις ΤΣΟΤΡΑΣ
Μέχρι την συνάντησή μας στο Θησείο... ("Thissio View" (Αποστόλου Παύλου 25, Θησείο), την Δευτέρα 15 Απριλίου 2024, στις 7μμ...) άλλη μία ιστορία... από το : "Οι ιστορίες τους..."
Η Μαρία... Η Μαρία ήταν πολλά χρόνια παντρεμένη με τον Αριστοτέλη. Περιμένανε κι οι δυο την σύνταξη του για να χαρούν, μαζύ, την ζωή τους. Η ώρα της σύνταξης έφθασε. Όλα πηγαίνανε καλά, μέχρι που... Ο Αριστοτέλης έφυγε από την ζωή, επτά μήνες σχεδόν, από τότε που πήρε την σύνταξή του... Η Μαρία δεν το περίμενε αυτό... δεν το περίμενε... Ακόμα, δεν το πιστεύει ότι κάτι τέτοιο της έτυχε... Λαμπρινή Χ. Τζούρκα μουσικός - συγγραφέας
"Thissio View" (Αποστόλου Παύλου 25, Θησείο), την Δευτέρα 15 Απριλίου 2024, στις 7μμ..
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Έχω την χαρά να σάς προσκαλέσω στην παρουσίαση του βιβλίου μου "Οι ιστορίες τους...", εκδόσεις ΤΣΟΤΡΑΣ. Θα σάς περιμένω στο "Thissio View" (Αποστόλου Παύλου 25, Θησείο, στον Β΄ ΟΡΟΦΟ), την Δευτέρα 15 Απριλίου 2024, στις 7μμ.. Παρουσίαση: από την κα Μαρία Κατιρτζόγλου, πρόεδρο του Γ' ΚΑΠΗ Περάματος...
Μουσική: από την συγγραφέα.
Θέα: Ακρόπολη!!! Με τιμή, Λαμπρινή Χ. Τζούρκα μουσικός - συγγραφέας
Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (από το 2012... για φαντάσου! )
θυμήθηκα κάτι παλαιό που είχα γράψει... και θα το συνδυάσω με αυτό...
αυτήν την εξαίσια μουσική με Μπινγκ Κρόσμπυ... (και τον Φ. Σινάτρα)
μαγευτικό:
White Christmas - Bing Crosby, Frank Sinatra
«Καλά Χριστούγεννα»
KΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Ήταν πολύ κακόκεφος εκείνην την μέρα…
Από την αρχή προσπαθούσε να φτιάξει την ημέρα του κοιτώντας να χαμογελάσει στον καθρέπτη… αλλά δεν πέτυχε τίποτε… μέσα σε ένα δευτερόλεπτο το χαμόγελο είχε παγώσει και η διάθεσή του δεν είχε αλλάξει καθόλου…
Ήθελε πολλά να της πει στο τηλέφωνο, εκείνο το πρωινό…αλλά δεν της είπε τίποτε…
να της πει στο τηλέφωνο
Πλησιάζανε τα Χριστούγεννα, εκείνη θα έμενε στον Βόλο,
στον Βόλο
και αυτός είχε χάσει τηνελπίδα ότι θα την συναντούσε.
Ανειλημμένες υποχρεώσεις δεν τον άφηναν να φύγει, εκείνη, είχε πολλές υποχρεώσεις, κυρίως δύο στενούς συγγενείς βαρειά αρρώστους να φροντίσειοπότε, δεν υπήρχε περίπτωση να τα λέγανε από κοντά…
Αυτός είχε την elpida στην αρχή… ναι…
Ελπίδα
Αλλά την έχασε μετά.Έτσι ήτανε, μία ξαφνική αρρώστεια ο ένας,μία επέμβαση ο άλλος, και κάποιος έπρεπε να τους φροντίσει…
Έτσι, χρονιάρες μέρες θα έμενε μόνος του… κι αυτό δεν του άρεσε καθόλου!
Ένα τηλέφωνο, ίσως... για τα χρόνια πολλά, τα καλά Χριστούγεννα, για ψυχρές ευχές αυτές τις γιορτινές μέρες… πόσο άσχημο του φάνηκε ακόμα και σαν σκέψη… και συνοφρυώθηκε σκεπτόμενος τι θα τις έλεγε: «Καλή μου, σε πήρα γα να σού ευχηθώ!...»
να σού ευχηθώ
Ω, ούτε στον χειρότερο εχθρό του δεν θα το ευχόταν… Ψυχρές ευχές μέσα από ένα κινητό…
Δεν μπορούσε να καταλάβει, πώς συνέβησαν τόσες ατυχίες, ήτανσαν κάτι μαγικό να τον κρατούσε μακρυά της…
Όχι... τίποτε δεν θα μπορούσε να γίνει τώρα… μόνον αν την έβλεπε, αυτό θα ήταν κάτι που επιθυμούσε περισσότερο από όλες τις ευχές των εορτών… αλλά…
Αποφάσισενα βγει έξω… η γιορτινή ατμόσφαιρα θα του έκανε καλό…
γιορτινή ατμόσφαιρα
Βγήκε στουςδρόμους μόνον και μόνον γιανα περπατήσει λίγο… για να περάσει η ώρα ως το μεσημέρι που θα πήγαινε στην δουλειά του…
Ερημιά, κλειστά μαγαζιά, κλειστές καρδιές, λίγα φώτα που είχαν ξεχαστεί από το βράδυ στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών… τι εποχή ήταν κι αυτή!!!
στα μπαλκόνια
Αυτός φοβόταν πολύ μην χάσει την δουλειά του… το αφεντικό του τον είχε βεβαιώσει για το αντίθετο… «Σας χρειαζόμαστε κύριε Ιωάννου, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας… οι απολύσεις, είναι για άλλους στην εταιρεία μας…»
Ευχαριστήθηκε όταν το άκουσε αυτό... ούτε που σκέφθηκε αυτούς τους «άλλους στην εταιρεία»… αυτός να ήτανε καλά… και τι στον κόσμο!!!...
Κοιτώντας τα άδεια μαγαζιά, κάτι έσπασε μέσα του... μήπως κι αυτός δεν ήταν άδειος μέσα του… μόνος στην μεγάλη πολιτεία; Μακρυά από εκείνην, πώς θα περνούσε τις γιορτές;
Και τότε είδε μπροστά του ένα παιδί.. Ένα μικρό αγόρι, μόνο, στην μεγάλη λεωφόρο της Αθήνας;;..
στην μεγάλη λεωφόρο
Ποιος το είχε αφήσει;.. Μήπως είχε φύγει από το σπίτι του;;… Γύρισε δεξιά, αριστερά, δεν ήταν κανένας κοντά του.. δεν το αναζητούσε κανείς… Και τότε σκέφθηκε και πάλι… μήπως κι αυτός δεν ήταν ένα μικρό παιδί!
Μα πώς το έπαθε και έφυγε από εκείνην;;…
Τον είχε παρακαλέσει πολλές φορές να μην φύγει... δεν την άκουσε, τα χρήματα ήταν πολλά, δεν υπήρχε περίπτωση να την ακούσει... Αυτός περίμενε μήπως αλλάξουν ταπράγματα για να έρθει κι εκείνη στην Αθήνα, αλλά τίποτε... Τώρα; Και με αυτήν την κρίση;;Δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει , ούτε κι αυτός να πάει πίσω… μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα και τότε…
Ούτε που κατάλαβε πως… είχε φθάσει στον σταθμό των λεωφορείων για την Μαγνησία, ναι,
είχε φθάσει στον σταθμό των λεωφορείων
και για Βόλο είχε κάθε ώρα λεωφορείο… Mπήκε μέσα, έκοψε ένα εισιτήριο… και με απλανές βλέμμα περίμενε να περάσει η ώρα για να φύγει…
Το κινητό του ήχησε, από την δουλειά τον έψαχναν, δεν απάντησε… Είχε να απαντήσει αλλού… είχε να εξηγήσει αλλού… τον περίμενε εκείνη… να της εξηγήσει… ας περίμεναν οι άλλοι…
Εκείνο το μεσημέρι… δεν θα πήγαινε στην δουλειά…
Όταν έφθασε το λεωφορείο στον Βόλο, πήρε αμέσως ένα ταξί, για να πάει πιο γρήγορα κοντά της…
ένα ταξί
Εκείνη… στόλιζε το σπίτι … έπρεπε να είναι στολισμένο, για τις γιορτές…
στόλιζε το σπίτι
και ας μην ερχόταν κανείς … και ας μην γιόρταζε κανείς… και ας ήταν μόνη αυτήν την φορά…
Χτύπησε το κουδούνι, δεν πήγε να ανοίξει… κανείς δεν θα ήταν, κτύπησε το τηλέφωνο, δεν το σήκωσε, κανείς δεν θα ήταν…
Ώσπου χτύπησε η πόρτα
χτύπησε η πόρτα
και άκουσε την φωνή του: … «Άνοιξε καλή μου… ήρθα»… Δεν το πίστευε… του άνοιξε διάπλατα την πόρτα και τον αγκάλιασε… θα έμενε μαζύ της μόνον για λίγο… για να της ευχηθεί , μόνον για λίγο… γιατί ανειλημμένες υποχρεώσεις τον καλούσαν πίσω την ίδια εκείνην μέρα… αλλά αυτός, αυτόςγια λίγο … θα της έλεγε με όλη του την αγάπη… «Καλή μου… Καλά Χριστούγεννα!!..»
Κυρα – Αργύρω... – Που λες, κυρα – Αργύρω, εγώ δεν είχα δουλειά. Με συμβούλεψε, η πεθερά μου, να περάσω θάλασσα. Το έκανα. Πήρα το καράβι, για να πάω στην Αίγινα. Ανέβηκα στον Άγιο Νεκτάριο,
Άγιος Νεκτάριος
και τον παρακάλεσα να μού δώσει δουλειά. Δεν πέρασε μία ώρα, και έλαβα ένα τηλεφώνημα. Ο Άγιος Νεκτάριος, μού έδωσε δουλειά. Η δουλειά ήτανε... στον Άγιο Νεκτάριο. Στο Λαύριο, όμως. Από τότε, δεν έχω μείνει χωρίς εργασία, κυρα – Αργύρω.
από το βιβλίο μου: Οι ιστορίες τους... Λαμπρινή Χ. Τζούρκα
λίγες φώτο... έτσι... για να παρουσιάσω την χθεσινή παρουσίαση :) των ΔΥΟ βιβλίων μου, στο Θησείο, με ποίηση... " Ποίηση του λεπτού... " ΚΑΙ " Ποίηση του λεπτού... για παιδιά... " με ζωγραφιές...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ, ιδιαιτέρως την κυρία Maria για όλην την επιμέλεια, την αγαπητή μου Boula u για τις ωραίες φώτο... και τις αγαπητές μου παρουσιάστριες, την φίλη Βάλη Μπαξεβάνη και την φίλη και συγγραφέα Καρμέλα Αντιγόνη Σώρρου που μιλήσανε για τα βιβλία μου... ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Η κυρία Βάλη Μπαξεβάνη, η γράφουσα, η κυρία Αντιγόνη - Καρμέλα Σώρρου και η μαμά... εχθές στο Θησείο...
Η κυρία Βάλη Μπαξεβάνη, η γράφουσα, η κυρία Αντιγόνη - Καρμέλα Σώρρου εχθές στο Θησείο...
Η κυρία Βάλη Μπαξεβάνη, η γράφουσα, η κυρία Αντιγόνη - Καρμέλα Σώρρου εχθές στο Θησείο...
η γράφουσα και η κυρία Αντιγόνη - Καρμέλα Σώρρου εχθές στο Θησείο...
νέες φώτο απ' την παρουσίαση των ΔΥΟ βιβλίων μου στο Θησείο... κύριε Γιάννη μας ευχαριστώ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
(Λαμπρινής Τζούρκα, Ποίηση του λεπτού... και Ποίηση του λεπτού... για παιδιά ... Με ζωγραφιές... )
Ποίηση του λεπτού... και Ποίηση του λεπτού... για παιδιά... (με ζωγραφιές)...
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ήρθε κι η ώρα της Αθήνας, μετά την παρουσίαση των βιβλίων μου στο Πέραμα. Έχουμε την χαρά να σάς προσκαλέσουμε στην Αθήνα, το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019, για να διαβάσουμε μαζύ τα δύο βιβλία μου, την
"Ποίηση του λεπτού..." και την "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..." (με ζωγραφιές)...
Θα υπάρξει μία πρώτη γνωριμία γι' αυτά, από φίλες, την κυρία Αντιγόνη - Καρμέλα Σώρρου (συγγραφέα) και την κυρία Βάλη Μπαξεβάνη και μία μικρή μουσική ανάσα από την γράφουσα με τραγούδι και ακκορντεόν.
Ραντεβού στο Θησείο, λοιπόν, στην "ΚΑΠΠΑΡΗ" (Ακάμαντος 28) το Σάββατο 9/11/19 στις 6 το απόγευμα.
ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μού κάνατε να έρθετε στην παρουσίαση των βιβλίων μου " Ποίηση του λεπτού... " και "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...."
(και τον κόπο για τις φώτο και τα βίντεο...) κε Τάκη Μ.
Κατερίνα Ο, μου γλυκειά, ευχαριστώ!! Υπέροχες όλες οι φώτο απ' την παρουσίαση των βιβλίων μου την Παρασκευή, στο Δημαρχείο... Η "Ποίηση του λεπτού..." κι η "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..."
έχουν υπέροχες φώτο και ένα βίντεο από σένα!!! :) ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!
εδώ κάποια επιλογή... :) 1η βιβλιοπαρουσίαση του "Ποίηση του λεπτού... " και Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..." (με ζωγραφιές... ) στο Δημαρχείο Περάματος, χθες, Παρασκευή, 18.10.19 :):)